نقد و بررسی بازی Elden Ring

بازی Elden Ring در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ توسط استودیوی FromSoftware ، برای PS4 ، PS5 ، Xbox one ، Xbox series X/S و PC عرضه شد. این عنوان ، حاصل همکاری هیدتاکا میازاکی با جورج آر. آر. مارتین ، نویسنده مجموعه رمان A Song of Ice and Fire ، برای طراحی دانسته‌های زمینه‌ای و اسطوره‌شناسی جهان بازی بود ؛ همکاری‌ای که از همان لحظه اعلام رسمی در سال ۲۰۱۹ ، سطح انتظارات را به‌طرزی بی‌سابقه بالا برد. Elden Ring را باید بلندپروازانه‌ترین پروژه کل کارنامه FromSoftware دانست ؛ نخستین‌بار بود که این استودیو فرمول شناخته‌شده سولز لایک را از قالب سطوح نیمه‌خطی و به‌هم‌پیوسته ، به یک دنیای کاملاً باز و پیوسته منتقل می‌کرد.

عنوان Elden Ring یکی از بالاترین بازخوردهای انتقادی کل تاریخ این پلتفرم را دریافت کرد ، جایزه بازی سال ۲۰۲۲ گیم‌اوردز (The Game Awards) را از آن خود کرد و امروز، به‌طور گسترده در فهرست بهترین بازی‌های تاریخ این صنعت جای می‌گیرد.

داستان

داستان بازی در سرزمین The Lands Between روایت می‌شود ؛ قلمرویی که پس از شکسته شدن حلقه الدن (Elden Ring) ، منبع اصلی نظم کیهانی جهان ، به آشوب و جنگ داخلی میان نیمه‌خدایان فرو رفته است. بازیکن در نقش Tarnished ، بازمانده‌ای که پس از سال‌ها تبعید بار دیگر به این سرزمین فراخوانده شده ، برای بازپس‌گیری قطعات پراکنده حلقه الدن و رسیدن به مقام Elden Lord سفر می‌کند.

روایت Elden Ring ، همانند سایر آثار FromSoftware ، غیر مستقیم است و عمدتاً از طریق توضیحات آیتم‌ها ، دیالوگ‌های پراکنده NPC ها و طراحی محیط منتقل می‌شود ؛ اما در این نسخه ، مقیاس دانسته‌های جهان به لطف همکاری با جورج آر. آر. مارتین ، به سطحی بی‌سابقه از پیچیدگی و عمق رسیده است. تاریخچه نیمه‌خدایان، از جمله Malenia ، Radahn و Morgott ، هرکدام با تراژدی‌ها و انگیزه‌های شخصی خود ، شبکه‌ای غنی از روابط خانوادگی و سیاسی می‌سازند که یادآور پیچیدگی روایی رمان‌های مارتین است. این عمق روایی ، از سوی منتقدان و طرفداران به‌طور گسترده ستایش شده و بسیاری آن را غنی‌ترین داستان کل تاریخ FromSoftware توصیف کرده‌اند.

با این حال ، همان‌طور که خود فرمول روایت غیرمستقیم این استودیو همیشه بحث‌برانگیز بوده ، برخی منتقدان اشاره کرده‌اند که وسعت عظیم جهان باز Elden Ring ، پیگیری داستان اصلی را برای بازیکنان تازه‌وارد دشوارتر از نسخه‌های خطی‌تر مانند Dark Souls کرده است ؛ حجم انبوه شخصیت‌ها ، مکان‌ها و رویدادهای فرعی ، بدون راهنمای خارجی یا کاوش عمیق ، می‌تواند برای بسیاری از بازیکنان گیج‌کننده باشد. با این‌همه ، اکثریت بازخوردها همچنان این پیچیدگی را نقطه قوت ، نه ضعف ، این عنوان می‌دانند.

گیمپلی

 انتقال فرمول سولزلایک به قالب جهان باز ، بی‌تردید بزرگ‌ترین دستاورد گیم‌پلی Elden Ring محسوب می‌شود. برخلاف نگرانی‌های اولیه پیش از عرضه مبنی بر این‌که آزادی جهان باز ممکن است عمق طراحی دستی سطوح این استودیو را قربانی کند ، FromSoftware موفق شد با طراحی صدها منطقه به‌طور کاملاً دستی و منحصربه‌فرد، این نگرانی را برطرف کند. معرفی Torrent ، اسب روحانی قابل احضار که امکان حرکت سریع و حتی پرش دوگانه در نبردها را فراهم می‌کند ، و سیستم Sites of Grace به‌عنوان نقاط ذخیره و مسیریابی ، تجربه کاوش در این دنیای عظیم را به‌طرزی هوشمندانه روان و قابل‌مدیریت کرده‌اند.

تنوع گزینه‌های ساخت شخصیت در Elden Ring ، شامل ده‌ها کلاس سلاح ، صدها جادو و افسون، و مکانیزم تازه Spirit Ashes که امکان احضار همراهان هوش مصنوعی برای کمک در نبردهای دشوار را فراهم می‌کند ، تنوع شگفت امنگیزی را به این بازی داده است ؛ بازیکنان تازه‌وارد به این ژانر اکنون گزینه‌های بیشتری برای غلبه بر چالش‌های دشوار در اختیار دارند ، بدون آنکه عمق تاکتیکی برای بازیکنان باتجربه‌تر کاهش یابد.

طراحی برخی از باس‌های نیمه دوم بازی ، از جمله Malenia و Maliketh ، با ترکیب‌های حمله بسیار پرشتاب ، طولانی و کم‌وقفه ، از سوی بخشی از بازیکنان به‌عنوان طراحی بیش‌ازحد تهاجمی و گاه ناعادلانه مورد انتقاد قرار گرفته است ؛ انتقادی که به‌ویژه درباره ترکیب حمله معروف Malenia به‌طور مکرر مطرح شده است. با این حال سختی این بخش های بازی باعث شد تعداد زیادی از بازیکنان برای به چالش کشیدن خود به این بازی روی بیاورند ؛ حتی یک بازیکن با شعار Let me solo her جریان رسانه ای بزرگی را برای شکست دادن باس فایت Malenia تشکیل داد که باعث شد نقطه ضعف این بازی به نقطه قوت آن تبدیل شود و مخاطبان زیادی را به خود جذب کند.

طراحی بصری و گرافیک

 از نظر بصری ، Elden Ring را باید از نظر مقیاس بزرگ‌ترین دستاورد هنری کل کارنامه FromSoftware دانست. مناطق متنوع سرزمین‌های میانی ، از دشت‌های سرسبز Limgrave گرفته تا کوه‌های برفی Mountaintops of the Giants و باتلاق‌های زهرآگین Caelid ، هرکدام هویت بصری و اتمسفری کاملاً مجزا و به‌شدت تأثیرگذار دارند. طراحی درخت طلایی Erdtree در مرکز نقشه ، که از تقریباً هر نقطه از بازی قابل مشاهده است ، به‌عنوان یک نقطه مرجع بصری و نمادین ، حس یکپارچگی و عظمت به کل جهان بازی می‌بخشد.

طراحی باس‌ها نیز ، هم از نظر بصری و هم از نظر ابداع مفهومی ، در سطحی استثنایی قرار دارد ؛ نبردهایی مانند Malenia یا Radahn ، از نظر کارگردانی صحنه و طراحی بصری ، جزو برجسته‌ترین دستاوردهای این ژانر محسوب می‌شوند. با این حال ، از نظر فنی خالص ، نسخه اولیه بازی در زمان عرضه با مشکلات محسوسی همراه بود ؛ به‌ویژه در نسخه‌های کنسولی ، افت نرخ فریم و ناپایداری Frame Pacing ، از سوی چندین منتقد تخصصی مورد انتقاد قرار گرفت. FromSoftware در به‌روزرسانی‌های پس از عرضه ، بخش بزرگی از این مشکلات را برطرف کرد ، هرچند برخی افت‌های جزئی در مناطق پرجزئیات همچنان باقی مانده‌اند.

DLC

محتوای اضافه Shadow of the Erdtree ، که در ژوئن ۲۰۲۴ عرضه شد، از سوی منتقدان و طرفداران به‌طور گسترده به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین و باکیفیت‌ترین محتواهای اضافه تاریخ این صنعت ستایش شد ؛ بسیاری آن را از نظر حجم و کیفیت ، به یک بازی کاملاً مستقل تشبیه کرده‌اند نه صرفاً یک بسته الحاقی. شخصیت‌هایی مانند Messmer و Bayle به‌عنوان برخی از بهترین باس‌های کل کارنامه استودیو معرفی شده‌اند. با این حال ، برخی نبردهای پایانی این محتوا ، همانند بخشی از باس‌های بازی اصلی ، با انتقاداتی درباره دشواری بیش‌ازحد و طراحی تهاجمی مواجه شده‌اند ؛ برخی طرفداران حتی اشاره کرده‌اند که پس از تجربه باس‌های این محتوا، دشواری Malenia در بازی اصلی دیگر چندان طاقت‌فرسا به نظر نمی‌رسد.

بازی Elden Ring را باید اوج کامل و بلوغ نهایی سیزده سال تجربه FromSoftware در ساخت بازی‌های سولزبورن دانست ؛ اثری که با انتقال هوشمندانه این فرمول به قالب جهان باز ، بدون قربانی کردن عمق طراحی دستی سطوح یا عمق تاکتیکی مبارزات ، استانداردی کاملاً تازه برای کل ژانر بازی‌های نقش‌آفرینی اکشن جهان باز تعریف کرد. عمق بی‌نظیر Lore بازی به لطف همکاری با جورج آر. آر. مارتین ، تنوع بی‌سابقه گزینه‌های ساخت شخصیت ، و طراحی هنری بلندپروازانه ، همگی این عنوان را به یکی از بی‌چون‌وچرا‌ترین شاهکارهای تاریخ این صنعت تبدیل کرده‌اند.