فیلم سوپرگرل با بازی میلی الکاک که اقتباسی از کامیک Supergirl: Woman of Tomorrow به نویسندگی تام کینگ است، امسال روی پرده سینما رفت و به‌عنوان دومین فیلم دنیای سینمایی جدید دی‌سی (DCU) اکران شد. این فیلم که امید می‌رفت آغاز قدرتمندی برای ادامه مسیر DCU باشد، نتوانست انتظارات را برآورده کند. Supergirl علاوه بر عملکرد ضعیف در گیشه، با واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان و مخاطبان روبه‌رو شد و در نهایت نتوانست به موفقیتی که دی‌سی برای آن در نظر داشت دست پیدا کند. در ادامه می‌خواهیم به مشکلات و پشت پرده این فیلم بپردازیم.

۱. استخدام نویسنده کم‌تجربه

یکی از تصمیمات بحث‌برانگیز دی‌سی استودیوز در روند تولید Supergirl، سپردن نگارش فیلمنامه به آنا نوگیرا بود. نوگیرا بیش از آنکه به‌عنوان یک فیلمنامه‌نویس شناخته شود، سابقه فعالیت در عرصه بازیگری را دارد و پیش از این، تنها نویسندگی فیلم کوتاه We Win را در کارنامه خود ثبت کرده بود. همچنین او نویسنده نسخه کنسل شده فیلم Supergirl با بازی ساشا کالی نیز بود؛ پروژه‌ای که هرگز وارد مرحله تولید نشد.
با وجود این سابقه محدود، دی‌سی استودیوز مسئولیت نگارش فیلمنامه دومین فیلم دنیای DCU را به او سپرد؛ تصمیمی که با توجه به بودجه حدود ۱۷۵ میلیون دلاری فیلم، از نگاه بسیاری اقدامی پرریسک محسوب می‌شد. بسیاری از منتقدان یکی از دلایل ضعف فیلم را کیفیت فیلمنامه دانسته‌اند؛ موضوعی که باعث شد این تصمیم بیش از پیش مورد توجه قرار بگیرد.
این مسئله از آن جهت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که جیمز گان در سال ۲۰۲۳ اعلام کرده بود دی‌سی استودیوز تا زمانی که فیلمنامه‌ای باکیفیت در اختیار نداشته باشد، هیچ پروژه‌ای را وارد مرحله تولید نخواهد کرد. با این حال، عملکرد Supergirl باعث شد برخی این سیاست اعلام‌شده را زیر سؤال ببرند.
نکته قابل‌توجه اینجاست که با وجود واکنش‌های منفی نسبت به فیلمنامه Supergirl، آنا نوگیرا همچنان به‌عنوان نویسنده دو پروژه مهم دیگر DCU، یعنی Teen Titans و Wonder Woman، در دی‌سی استودیوز فعالیت می‌کند؛ موضوعی که با توجه به عملکرد این فیلم، برای بخشی از طرفداران و تحلیلگران پرسش‌برانگیز شده است.

۲. مشکلات خلاقیتی

یکی دیگر از عواملی که در عملکرد Supergirl تأثیرگذار بود، اختلافات خلاقیتی میان عوامل اصلی پروژه عنوان شده است. طبق گزارش هالیوود ریپورتر، با وجود همکاری حرفه‌ای جیمز گان و پیتر سفرن با کریگ گیلسپی، کارگردان فیلم، در طول مراحل تولید اختلاف‌نظرهای متعددی درباره رویکرد خلاقانه پروژه وجود داشت.
گیلسپی که پیش از این با کارگردانی آثاری چون Cruella و I, Tonya توانایی‌های خود را به اثبات رسانده بود، دیدگاه متفاوتی نسبت به مسیر فیلم داشت؛ اختلافاتی که در نهایت بر روند توسعه پروژه تأثیر گذاشت.
این گزارش همچنین اشاره می‌کند که دی‌سی استودیوز پس از برگزاری نخستین اکران آزمایشی فیلم در دسامبر ۲۰۲۵، متوجه مشکلات ساختاری و روایی فیلم Supergirl شد. با این حال، با وجود انجام برخی تغییرات، فیلم در نسخه نهایی نیز نتوانست انتظارات را برآورده کند.

۳. نمرات نه‌چندان امیدوارکننده در اکران‌های آزمایشی

براساس گزارش هالیوود ریپورتر، بازخوردهای فیلم Supergirl در اکران‌های آزمایشی که بر اساس مقیاس 0 تا ۱۰۰ ارزیابی می‌شد، در بازه ۶۰ تا ۷۰ قرار داشت؛ امتیازاتی که نشان می‌داد فیلم نتوانسته رضایت کامل مخاطبان آزمایشی را جلب کند.
پس از اکران آزمایشی فیلم در دسامبر ۲۰۲۵، دی‌سی استودیوز به‌طور مستقیم در روند تدوین و مراحل پس از تولید دخالت کرد تا مشکلات فیلم برطرف شود. در همین راستا، جیمز گان، جرمی اسلتر، نویسنده آثاری مانند Moon Knight و Mortal Kombat II، را به تیم تولید اضافه کرد.
اگرچه میزان دقیق مشارکت اسلتر در پروژه مشخص نیست، اما گزارش‌ها حاکی از آن است که او در بازنویسی بخش‌هایی از فیلمنامه آنا نوگیرا برای ریشوت ۹ روزه فیلم نقش داشته است. همچنین گفته می‌شود یکی از مهم‌ترین تغییرات اعمال‌شده، بازنویسی و فیلمبرداری مجدد سکانس نبرد پایانی میان سوپرگرل و شخصیت شرور فیلم، کرم، بوده است.

۴. انتخاب موسیقی نامناسب و رقابت میان نسخه استودیو و نسخه کارگردان

یکی دیگر از مشکلات مطرح‌شده درباره Supergirl، انتخاب موسیقی فیلم عنوان شده است. طبق گزارش‌ها، بسیاری از مخاطبان پس از تماشای فیلم، استفاده از موسیقی و نیدل‌دراپ‌ها (نیدل دراپ؛ استفاده ناگهانی و هدفمند از آهنگ‌های شناخته‌شده در یک صحنه برای ایجاد حس یا تأثیرگذاری بیشتر) را یکی از نقاط ضعف اصلی اثر دانسته‌اند و معتقد بودند انتخاب قطعات موسیقی نتوانسته هماهنگی لازم را با فضای فیلم ایجاد کند.
پس از اضافه شدن جرمی اسلتر به تیم تولید، جیمز گان همچنین فرد راسکین را به‌عنوان تدوینگر دوم به پروژه اضافه کرد. در اکران‌های آزمایشی بعدی، امتیازات فیلم به بالای ۷۰ رسید که نشان‌دهنده بهبود واکنش مخاطبان نسبت به نسخه‌های قبلی بود.
با این حال، دی‌سی استودیوز به جای ادامه کار روی یک نسخه نهایی، دو نسخه متفاوت از فیلم را مورد آزمایش قرار داد؛ یکی نسخه‌ای که بیشتر تحت نظر استودیو تدوین شده بود و دیگری نسخه‌ای نزدیک‌تر به دیدگاه کریگ گیلسپی، کارگردان فیلم. در نهایت، نسخه مورد تایید استودیو با اختلاف دو امتیاز بیشتر در اکران‌های آزمایشی مورد استقبال قرار گرفت و همان نسخه برای اکران عمومی انتخاب شد.
همچنین برخی گزارش‌ها ادعا کرده‌اند که نسخه گیلسپی حدود ۱۱ دقیقه طولانی‌تر از نسخه اکران‌شده بوده و شامل تغییراتی در بخش‌های مختلف فیلم می‌شده است. گفته می‌شود این نسخه تمرکز بیشتری روی شخصیت شرور داستان، موسیقی و ریتم روایت داشته و صحنه‌های بیشتری را نیز در خود جای داده بود.

۵. فاصله گرفتن از فضای بصری و حال‌وهوای منبع اقتباس

در ماه‌های ابتدایی تولید، گزارش‌ها حاکی از آن بود که فیلم Supergirl قرار است اقتباسی وفادار از کامیک Supergirl: Woman of Tomorrow باشد؛ موضوعی که باعث شد طرفداران انتظار داشته باشند فیلم، فضای بصری منحصربه‌فرد و لحن متفاوت این اثر تحسین‌شده را به پرده سینما منتقل کند.
با این حال، نسخه نهایی فیلم فاصله قابل‌توجهی با منبع اقتباس داشت. از همان نخستین تصاویر و تریلرهای منتشرشده، تفاوت‌های آشکار میان طراحی بصری فیلم و کامیک به چشم می‌خورد؛ تفاوتی که با اکران فیلم بیش از پیش مورد انتقاد مخاطبان قرار گرفت.
بسیاری از طرفداران در شبکه‌های اجتماعی، فضای بصری فیلم را خسته‌کننده توصیف کردند و معتقد بودند فیلم Supergirl نتوانسته هویت منحصربه‌فرد کامیک Woman of Tomorrow را حفظ کند. به همین دلیل، یکی از مهم‌ترین انتقادها به عوامل فیلم، فاصله گرفتن از منبع اقتباس و از دست رفتن ویژگی‌هایی بود که کامیک را به اثری محبوب در میان مخاطبان تبدیل کرده بود.

نگاهی به آینده DCU در امسال

با وجود اینکه دومین فیلم دنیای DCU نتوانست به موفقیت مورد انتظار دست پیدا کند، این دنیا هنوز فرصت‌های دیگری برای جبران دارد. در ادامه سال، علاوه بر Supergirl، طرفداران شاهد انتشار سریال Lanterns و فیلم Clayface خواهند بود که به ترتیب در تاریخ‌های ۲۶ مرداد و ۱ آبان منتشر می‌شوند.
طبق گزارش‌های منتشرشده، هر دو پروژه تاکنون با واکنش‌های بسیار مثبتی روبه‌رو شده‌اند و می‌توانند نقش مهمی در تغییر مسیر DCU ایفا کنند. موفقیت این آثار می‌تواند اعتماد مخاطبان را به دنیای DCU بازگرداند و به تثبیت پایه‌های این جهان سینمایی تازه کمک کند.