سازمانی مخفی و پشت پرده هایش

بازی Control در ۲۷ اوت ۲۰۱۹ توسط استودیوی فنلاندی Remedy Entertainment و با انتشار 505 Games برای PS4، Xbox One و PC عرضه شد؛ نسخه‌های PS5 و Xbox Series X/S نیز در فوریه ۲۰۲۱ منتشر شدند. این بازی، به کارگردانی میکائل کاسورینن (Mikael Kasurinen)، سومین اثر بزرگ Remedy پس از Alan Wake و Quantum Break است و برخلاف دو عنوان پیشین که ساختاری کاملاً خطی داشتند، نخستین تلاش این استودیو برای ساخت دنیایی نیمه‌باز با آزادی کاوش و مأموریت‌های فرعی محسوب می‌شود. Control با نمره‌ی ۸۲ از ۱۰۰ در متاکریتیک، بازخوردی کلی مثبت دریافت کرد و در مراسم The Game Awards 2019 با نامزدی در هفت رده، از جمله بازی سال، به یکی از تحسین‌ شده ترین عناوین آن سال تبدیل شد.

داستان

داستان بازی، جسی فیدن (Jesse Faden) را دنبال می‌کند که پس از سال‌ها جست‌وجوی برادر گمشده‌اش، دایلن (Dylan)، به ساختمانی غیرعادی و برج‌مانند در نیویورک به نام The Oldest House می‌رسد؛ مقر مخفی سازمانی دولتی موسوم به دفتر فدرال کنترل (Federal Bureau of Control) که وظیفه‌اش مطالعه و مهار پدیده‌های ماوراءطبیعی است. جسی، به‌طرزی غیرمنتظره، به مدیر تازه این سازمان تبدیل می‌شود و باید هم‌زمان با یک نیروی خصمانه موسوم به هیس (Hiss) که ساختمان را تسخیر کرده مقابله کند و هم رازهای گذشته خود و برادرش را کشف کند.

روایت Control را باید یکی از عجیب‌ترین و در عین حال خلاقانه‌ترین دنیاهای ساخته‌شده توسط Remedy دانست. یکی از منتقدان، حس کلی بازی را به قسمتی از سریال‌های X-Files یا Fringe تشبیه کرده است؛ ترکیبی از قدرت‌های ذهنی، سازمان‌های دولتی مخفی و جهانی چندبعدی. جهان The Oldest House، با قوانین فیزیکی و منطق خاص خودش، عمیقاً خلاقانه و غنی از جزئیات پس‌زمینه‌ای طراحی شده و از سوی اکثریت منتقدان، به‌عنوان یکی از نقاط اوج اثر ستایش شده است. شخصیت جسی فیدن نیز، با لحن طنز درونی و انرژی خاص خود، شخصیتی محکم و قابل‌پیگیری توصیف شده است.

با این حال، باید صادقانه اشاره کرد که چندین بررسی مستقل، به گم‌شدن روایت در میان حجم انبوه اسناد، گزارش‌ها و اصطلاحات تخصصی سازمانی اشاره کرده‌اند؛ یکی از منتقدان این مشکل را این‌گونه توصیف کرده که داستان، گاهی بیش‌ازحد تلاش می‌کند عمیق به نظر برسد و در نهایت، تنها به آشفتگی گیج‌کننده‌ای ختم می‌شود. نقطه ضعف دیگری که چند بررسی به آن اشاره کرده‌اند، فرجام نسبتاً ضعیف داستان است؛ با وجود مقدمه‌چینی قوی و فضاسازی غنی، گره‌گشایی نهایی ماجرا، از دید برخی منتقدان، در تناسب با عمق ظاهری سؤالات مطرح‌شده نیست. مأموریت‌های فرعی بازی نیز، هرچند بسیاری از آن‌ها با شخصیت‌های عجیب و به‌یادماندنی همراه‌اند، از سوی برخی بازخوردها به‌عنوان مأموریت‌های ساده برو و بیاور توصیف شده‌اند.

گیمپلی

گیم‌پلی Control، ترکیبی از تیراندازی سوم‌شخص با سلاح Service Weapon قابل‌تغییر شکل و مجموعه‌ای از قدرت‌های ذهنی است که جسی به‌تدریج در طول بازی به دست می‌آورد؛ از پرتاب اشیای محیطی با نیروی تله‌کینسیس گرفته تا شناوری و سپر دفاعی. این ترکیب، از سوی اکثریت قریب‌به‌اتفاق منتقدان، نقطه قوت اصلی گیم‌پلی توصیف شده است؛ تخریب‌پذیری گسترده محیط، که امکان له کردن دشمنان زیر آوار یا پرتاب میز و صندلی به‌سمت آن‌ها را فراهم می‌کند، حس قدرت و خلاقیت در مبارزه ایجاد می‌کند.

ساختار نیمه‌باز بازی، با چهار بخش قابل‌کاوش به ترتیب دلخواه، نقاط کنترل (Control Points) برای سفر سریع و شفای فوری، و هجده مأموریت فرعی در کنار ده فصل اصلی، آزادی قابل‌توجهی به بازیکن می‌دهد. با این حال، مهم‌ترین و پرتکرارترین انتقاد گیم‌پلی، به تکرار مبارزات در نیمه دوم بازی بازمی‌گردد؛ چندین بررسی اشاره کرده‌اند که تنوع دشمنان محدود است و الگوی درگیری‌ها، به‌ویژه در ساعات پایانی، کسالت‌بار می‌شود. مشکل دوم، که تقریباً در تمام نسخه‌های کنسولی زمان عرضه گزارش شده، افت محسوس نرخ فریم در صحنه‌های شلوغ و پرجلوه بود؛ یکی از منتقدان، این مشکل را بزرگ‌ترین منبع ناامیدی خود در کل تجربه بازی توصیف کرده است. نسخه‌های PS5 و Xbox Series X/S که بعدها عرضه شدند، این مشکل را تا حد زیادی برطرف کردند.

طراحی بصری و گرافیک

از نظر بصری، Control را باید یکی از برجسته‌ترین دستاوردهای هنری Remedy دانست. طراحی معماری The Oldest House، با سبک بروتالیستی سرد و بی‌روح که به‌تدریج زیر سیطره هیس به فضایی سوررئال و تهدیدآمیز تبدیل می‌شود، از سوی تقریباً تمام منتقدان ستایش شده است. جلوه‌های بصری قدرت‌های جسی، تخریب دینامیک محیط، و طراحی هنری یکپارچه و خاص بازی، در زمان عرضه به یکی از بهترین نمایش‌های گرافیکی فناوری Ray Tracing تبدیل شد.

طراحی صدا نیز، با ترکیب صدای شلیک اسلحه و جلوه‌های صوتی قدرت‌های ذهنی جسی، به‌خوبی مکمل تجربه بصری است. با این حال، چند منتقد به کیفیت نسبتاً ضعیف‌تر صحنه‌های سینمایی، در مقایسه با کیفیت بالای گرافیک درون‌بازی، اشاره کرده‌اند. از نظر فنی، همان‌طور که در بخش گیم‌پلی اشاره شد، مشکلات عملکردی نسخه‌های اولیه کنسولی، سایه‌ای بر این دستاورد بصری انداخت؛ مشکلی که با عرضه نسخه‌های نسل بعدی، به‌طور قابل‌توجهی برطرف شد.

بازی Control را باید اثری دانست که با جسارت کامل، Remedy Entertainment را از ساختار کاملاً خطی آثار پیشینش جدا کرد و دنیایی به همان اندازه عجیب که جذاب است خلق کرد. ترکیب تیراندازی و قدرت‌های تله‌کینتیک، طراحی معماری یکتای خانه کهن‌ترین، و شخصیت قاطع جسی فیدن، این بازی را به یکی از خلاقانه‌ترین تجربه‌های اکشن-ماجرایی دهه گذشته تبدیل کرده‌اند؛ میراثی که بعدها مستقیماً به دنیای Alan Wake II متصل شد و راه را برای ساخت دنباله‌ای تازه به نام Control Resonant هموار کرد. با این حال، تکرار مبارزات در نیمه دوم بازی، فرجام نسبتاً ضعیف داستان، و مشکلات فنی نسخه‌های اولیه، کاستی‌هایی واقعی هستند که در تقریباً تمام بررسی‌های مستقل، به‌طور مشترک تکرار شده‌اند.