ارن و تورفین در ابتدا دو روی یک سکه‌اند، اما هرچه داستان پیش می‌رود، مسیرشان از هم جدا می‌شود: وسواس ارن برای آزادی به مسیر نابودی می‌انجامد، در حالی که مسیر تورفین زاده‌ی میل به انتقام آرام‌آرام به بخشش و آرامش درونی ختم می‌شود.

آغازهای متضاد بذرهای نفرت و بخشش

ارن و تورفین هر دو با از دست دادن عزیزان و اشتیاق به آزادی مسیرشان را آغاز می‌کنند. داستان ارن با ضربه‌ی روحی از دست دادن خانواده و دوستانش به دست تایتان‌ها آغاز می‌شود؛ خشمی که باعث انگیزه‌ی درونی او برای نابودی تایتان ها می‌شود. او باور دارد تنها با نابود کردن دشمنان است که بشریت واقعاً آزاد خواهد شد. در آغاز داستان، خشم و عزم او برای آزاد کردن الدیایی‌ها از ستم هیچ جایی برای چیز دیگری باقی نمی‌گذارد.

در سوی دیگر، تورفین پس از قتل پدرش، درگیر انتقام از قاتلش اسکلاد، می‌شود. با وجود تمام خشم و عطش انتقام، سفر او همیشه با امید یافتن معنایی فراتر از خشونت گره خورده است. پدرش بذر صلح را در دل او کاشت بذری که کم‌کم رشد می‌کند تا او پوچی انتقام را درک کند. برخلاف ارن، داستان تورفین اگرچه از خشم آغاز می‌شود، اما با درون‌نگری و تامل درونی متعادل می‌شود و پایه‌ی دگرگونی‌اش را می‌سازد

جابه‌جایی بزرگ نابودی ارن و رستگاری تورفین

با گذر زمان، هر دو شخصیت تغییرات بزرگی را پشت سر می‌گذارند و در دو قطب مخالف قرار می‌گیرند.

ارن، که زمانی نماد انسانیت و آزادی بود، به تدریج به ایدئولوژی تیره‌ای کشیده می‌شود که در آن، رهایی واقعی تنها در دنیایی ممکن است که مخالفانش وجود نداشته باشند میل او به آزادی رفته‌رفته افراطی می‌شود و او را به سوی نابودی و نسل‌کشی می‌کشاند ارن باور دارد برای بقا باید به تسلط کامل برسد حتی اگر خود به هیولایی تبدیل شود که از آن می‌ترسید.

«اگر کسی بخواهد آزادی‌ام را بگیرد، من هم لحظه‌ای در گرفتن آزادی‌اش تردید نمی‌کنم.»

ارن یگر

در مقابل، تورفین از نفرت به بخشش می‌رسد. سال‌ها خون‌ریزی و رنج شخصی او را از چرخه‌ی انتقام دل‌زده می‌کند در نهایت، تورفین درمی‌یابد که صلح و آزادی از مسیر انتقام حاصل نمی‌شود. او به فلسفه‌ی پدرش بازمی‌گردد: دشمنانش را می‌بخشد و راهی بدون خشونت در پیش می‌گیرد. در این نقطه، فلسفه‌ی تورفین درست نقطه‌ی مقابل باور ارن است او درمی‌یابد که قدرت واقعی در نابودی نیست، بلکه در ساختن جهانی بدون نفرت است.

دیدار فرضی

اگر ارن و تورفین روبه‌رو می‌شدند
اگر ارن و تورفین با هم ملاقات می‌کردند، واکنش‌شان به‌دلیل تضاد ایدئولوژیکشان متفاوت بود
.

ارن که به حذف تهدیدها برای حفظ آزادی باور دارد، احتمالاً دیدگاه صلح‌جویانه‌ی ثورفین را نشانه‌ی ضعف یا بی‌معنایی می‌دانست. اصرار ارن بر نابودی دشمنان باعث می‌شد فلسفه‌ی بخشش برایش غیرعملی و کودکانه به نظر برسد.

در مقابل، تورفین احتمالاً با همدلی به درد و رنج ارن گوش می‌داد زیرا خودش هم زمانی از نفرت تغذیه می‌کرد. او تلاش می‌کرد ارن را از مسیر ویرانی برگرداند و به سوی صلح هدایت کند. این دیدار نمادی از برخورد دو فلسفه‌ی متضاد می‌بود: آزادی از طریق نابودی در برابر آزادی از طریق رهایی از نفرت. احتمالاً تورفین به‌جای خشم، برای ارن دلسوزی می‌کرد چون در او تصویری از خودش را می‌دید، پیش از آنکه صلح را بیابد.

«به حرفم گوش کن تورفین... تو هیچ دشمنی نداری. هیچ‌کس دشمن تو نیست. هیچ‌کس را نباید آزار دهی.»

تورس

آزادیِ انتخاب

سفر ارن و تورفین در نهایت مفهوم مهمی از آزادی را آشکار می‌کند: انتخاب.
هر دو در دنیایی رشد کردند که آزادی‌شان از آن‌ها گرفته شده بود و در واکنش به آن تصمیماتی مطابق با ارزش‌ها و شرایطشان گرفتند.

ارن راه نابودی را برگزید تنها راهی که آزادی را در آن می‌دید نابود کردن تمام دشمنانش بود در مقابل تورفین درک کرد که آزادی در رها کردن نفرت و در آغوش گرفتن بخشش است حتی در جهانی پر از خشونت.

نهایت، داستان‌های ارن و تورفین نشان می‌دهد که آزادی انتقام و رشد شخصی مفاهیمی درهم‌تنیده‌اند این دو مسیر متفاوت یادآور آنند که آزادی تنها مسئله‌ای از انتخاب نیست بلکه نیازمند شجاعتِ بازتعریف باورهاست برای طرفداران Attack on Titan و Vinland Saga، این دو قهرمان چهره‌هایی از احساسات انسانی و مقاومت در برابر سرنوشت‌اند و نمایانگر دو مسیر کاملاً متفاوت برای رسیدن به یک هدف: آزادی.