نقد و بررسی بازی Lies of P

بازی Lies of P در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۳ توسط استودیوی کره‌جنوبی Round8 Studio ، برای PS4 ، PS5 ، Xbox one ، Xbox seriesX/S و PC عرضه شد. این عنوان ، نخستین پروژه بزرگ‌ AAA شرکت Neowiz محسوب می‌شود ؛ ناشری که پیش از این عمدتاً با بازی‌های موبایل و آنلاین کوچک‌تر شناخته می‌شد. Lies of P از همان لحظه معرفی ، به دلیل شباهت آشکار جهت‌گیری هنری‌اش به Bloodborne توجه گسترده‌ای را در میان طرفداران ژانر سولزلایک به خود جلب کرد ؛ اما برخلاف بسیاری از تقلیدهای سطحی این ژانر ، Lies of P توانست با کیفیت اجرای بالای خود ، نه‌تنها انتظارات را برآورده کند ، بلکه به‌طور گسترده به‌عنوان یکی از بهترین آثار این سبک شناخته شود.

Lies of P با نمره‌ی ۸۷ از ۱۰۰ در متاکریتیک، بازخورد بسیار مثبتی دریافت کرد و به‌سرعت، هم از سوی منتقدان و هم بازیکنان ، به‌عنوان یکی از موفق‌ترین و معتبرترین سولزلایک‌های ساخته‌شده توسط استودیویی غیر از FromSoftware معرفی شد.

داستان

داستان بازی ، بازتفسیری تاریک و بالغانه از افسانه کلاسیک Pinocchio اثر کارلو کلودی است ؛ بازیکن در نقش P ، عروسکی مکانیکی که به‌تازگی به هوش آمده ، برای یافتن سازنده‌اش ، Geppetto (ژپتو) ، وارد شهر خیالی Krat می‌شود ؛ شهری با معماری الهام‌گرفته از دوران Belle Époque اروپا که اکنون به دلیل طاعونی مرموز ، به ویرانه‌ای پر از عروسک‌های دیوانه و خشمگین تبدیل شده است.

روایت Lies of P را باید یکی از هوشمندانه‌ترین بازتفسیرهای یک اثر ادبی کلاسیک در قالب ژانر سولزلایک دانست. داستان ، همانند اکثر آثار این سبک ، عمدتاً از طریق کاوش محیطی ، دیالوگ‌های کوتاه و اسناد پراکنده روایت می‌شود ؛ اما مکانیزم منحصربه‌فرد و در عین حال هوشمندانه‌ای که Lies of P را از سایر رقبای خود متمایز می‌کند ، سیستم دروغ‌گفتن است که مستقیماً به عنوان بازی اشاره دارد. در طول داستان ، بازیکن در نقاط تصمیم‌گیری کلیدی ، میان گفتن حقیقت یا دروغ به شخصیت‌های مختلف مخیر می‌شود ؛ انتخاب‌هایی که به‌تدریج بر شاخص انسانیت شخصیت اصلی و در نهایت ، یکی از چند پایان ممکن بازی تأثیر می‌گذارند.

شخصیت‌پردازی در Lies of P ، به‌ویژه در روابط پیچیده و گاه تراژیک میان P و شخصیت‌های فرعی مانند Sophia ، از سوی منتقدان به‌طور گسترده ستایش شده است.این بازی درک عمیقی از فلسفه طراحی روایی FromSoftware به نمایش گذاشته، بدون آنکه صرفاً به یک کپی سطحی از آن اکتفا کند. داستان‌سرایی تاریک و باکیفیت بازی نیز یکی از عناصر اصلی موفقیت آن توصیف کرده است. بازخوردهای کاربری نیز ، هرچند در مجموع بسیار مثبت بوده ، نشان می‌دهند که برداشت بازیکنان از عمق داستان طیف گسترده‌ای دارد ؛ برخی آن را داستانی روشن و منسجم توصیف کرده‌اند ، در حالی که دیگران آن را صرفاً پس‌زمینه‌ای برای گیم‌پلی اصلی می‌دانند.

گیمپلی

سیستم مبارزه Lies of P ، ترکیبی هوشمندانه از مکانیزم‌های آشنای ژانر سولزلایک با چند نوآوری منحصربه‌فرد است. مهم‌ترین این نوآوری‌ها ، سیستم Weapon Assembly است که به بازیکن امکان می‌دهد تیغه و دسته سلاح‌های مختلف را جدا کرده و با یکدیگر ترکیب کند ؛ سیستمی که آزادی بی‌سابقه‌ای در ساخت سلاح‌های سفارشی با ترکیبی از سرعت ، قدرت و برد متفاوت فراهم می‌کند که به‌عنوان یکی از بهترین نوآوری‌های مکانیکی بازی ستایش شده است. بازوی مصنوعی P ، معروف به Legion Arm ، نیز مجموعه‌ای از توانایی‌های قابل تعویض ، از جمله یک بازوی آهن‌ربایی برای کشیدن دشمنان یا شلیک شعله ، در اختیار بازیکن قرار می‌دهد که عمق تاکتیکی بیشتری به مبارزات می‌بخشد.

سیستم دفاعی بازی ، که بر پایه مکانیزم Perfect Guard بنا شده ، شباهت آشکاری به سیستم پوسچر در Sekiro: Shadows Die Twice دارد ؛ دفاع به‌موقع در برابر حملات دشمن ، نه‌تنها آسیب را خنثی می‌کند ، بلکه توازن حریف را نیز مختل می‌سازد. این ترکیب هوشمندانه از عناصر آشنای Bloodborne و Sekiro ، از سوی منتقدان به‌عنوان نشانه‌ای از درک عمیق و نه کپی سطحی فرمول FromSoftware توصیف شده است. با این حال ، چند انتقاد مهم و تکرارشونده نیز درباره گیم‌پلی این بازی مطرح شده‌اند. نخست ، دشواری ناهمگون بازی؛ بازیکنان معتقدند که برخی نبردهای باس ، به‌ویژه در نیمه دوم بازی ، از نظر تعادل و طراحی هیت‌باکس ، ناعادلانه و آزاردهنده هستند.

طراحی بصری و گرافیک

از نظر بصری ، Lies of P یکی از منسجم‌ترین و تحسین‌شده‌ترین دستاوردهای هنری ژانر سولزلایک خارج از کارنامه FromSoftware محسوب می‌شود. بازآفرینی شهر Krat ، با معماری گوتیک دوران Belle Époque ، خیابان‌های سنگ‌فرش ، فانوس‌های گازی و باران دائمی ، فضایی به‌شدت اتمسفریک و ملانکولیک خلق می‌کند که از سوی منتقدان به‌طور مکرر با جهان Yharnam در Bloodborne مقایسه شده ، اما هویت بصری منحصربه‌فرد خود را نیز حفظ کرده است. طراحی دشمنان و باس‌ها، از عروسک‌های شکسته و مکانیکی گرفته تا موجودات ترکیبی غول‌آسا که برخی منتقدان آن‌ها را با طراحی هیولاهای Elden Ring یا NieR: Automata مقایسه کرده‌اند ، تنوع بصری قابل توجهی به هر نبرد می‌بخشد.

موسیقی متن بازی نیز از سوی اکثریت منتقدان به‌عنوان یکی از نقاط اوج تجربه ستایش شده است ؛ چندین نقد آن را موسیقی متنی عظیم که هر احساس را تقویت می‌کند توصیف کرده‌اند. از نظر فنی ، بازی در زمان عرضه خود عملکردی نسبتاً پایدار ارائه داد ، هرچند برخی بازخوردهای کاربری به مشکلات جزئی دوربین در مواجهه هم‌زمان با چند دشمن اشاره کرده‌اند.

بازی Lies of P را باید یکی از موفق‌ترین نمونه‌های اثبات این ادعا دانست که فرمول سولزلایک ، محدود به کارنامه FromSoftware و میازاکی نیست و استودیوهای دیگر ، در صورت درک عمیق از این فلسفه طراحی ، می‌توانند آثاری در سطحی مشابه یا حتی نزدیک به بهترین‌های این ژانر بسازند. بازتفسیر هوشمندانه افسانه Pinocchio ، سیستم نوآورانه مونتاژ سلاح ، و ترکیب موفق میان اتمسفر Bloodborne و فلسفه دفاعی Sekiro ، همگی این عنوان را به برجسته‌ترین دستاورد استودیو Round8 Studio تبدیل کرده‌اند. با این حال ، دشواری ناهمگون برخی نبردهای باس و طراحی نسبتاً ساده‌تر برخی سطوح ، کاستی‌های واقعی هستند که در میان اکثریت بازیکنان به‌طور مکرر مطرح شده‌اند.