روزبه‌روز به اکران Spider-Man: Brand New Day نزدیک‌تر می‌شویم و طبق روال همیشگی، چند روز پیش از اکران رسمی، اولین نقدهای منتقدان منتشر شده‌اند.

این فیلم در حال حاضر با ۱۴۲ نقد موفق شده امتیاز ۹۰٪ را در وب‌سایت Rotten Tomatoes کسب کند و در Metacritic نیز بر اساس ۴۰ نقد امتیاز ۶۹ از ۱۰۰ را به دست آورده است؛ نمراتی که نشان می‌دهند جدیدترین فیلم مرد عنکبوتی، حداقل از نگاه منتقدان، یکی از موفق‌ترین آثار اخیر مارول محسوب می‌شود.

اما سؤال اصلی اینجاست؛ دلیل این استقبال چیست و منتقدان دقیقاً چه نقاط قوت و ضعفی را برای فیلم مطرح کرده‌اند؟

نقاط قوت فیلم

تقریباً تمام نقدهای مثبت روی یک نکته اتفاق‌نظر دارند؛ داستان این بار بیش از آنکه درباره مبارزه اسپایدرمن با دشمنان باشد، درباره نبرد پیتر پارکر با خودش است.

فیلم مستقیماً به پیامدهای پایان Spider-Man: No Way Home می‌پردازد؛ جایی که پیتر همه عزیزانش را از دست داد و مجبور شد زندگی کاملاً جدیدی را آغاز کند. این تنهایی، احساس گناه و فشار روانی حتی روی بدن او نیز تأثیر می‌گذارد و تغییرات فیزیکی و هورمونی جدیدی را برایش به وجود می‌آورد؛ موضوعی که بسیاری از منتقدان آن را استعاره‌ای از ورود پیتر به دوران بزرگسالی می‌دانند.

درخشش تام هالند و زندیا

یکی دیگر از نکاتی که تقریباً در تمام نقدها تکرار شده، بازی Tom Holland و Zendaya است.

بسیاری از منتقدان معتقدند این دو بهترین بازی خود را در کل مجموعه Spider-Man ارائه داده‌اند.

روزنامه The Guardian حتی پا را فراتر گذاشته و معتقد است حضور زندیا فیلم را از تبدیل شدن به یک بلاک‌باستر اکشن معمولی نجات می‌دهد و باعث می‌شود بار احساسی داستان کاملاً حفظ شود.

در همین راستا، Time Out نیز رابطه میان پیتر، MJ و ند را یکی از بهترین بخش‌های فیلم توصیف کرده و نوشته است:

صحنه‌های مشترک پیتر، MJ و ند بهترین لحظات فیلم هستند؛ کاش تعدادشان بیشتر بود

بزرگ شدن پیتر پارکر

روزنامه The New York Times برداشت جالبی از مسیر شخصیت پیتر پارکر ارائه داده است.

به اعتقاد این رسانه:

• Homecoming درباره دوران نوجوانی بود.

• Far From Home درباره کنار آمدن با از دست دادن یک الگو.

• No Way Home درباره پذیرفتن مسئولیت.

• و Brand New Day درباره ورود واقعی پیتر پارکر به دنیای بزرگسالان است.

همچنین این روزنامه از مارول بابت مخفی نگه داشتن نقش Sadie Sink تا زمان اکران فیلم تمجید کرده و آن را یکی از تصمیم‌های هوشمندانه تیم بازاریابی فیلم دانسته است.

بازگشت به ریشه‌های اسپایدرمن

شاید مثبت‌ترین نقد را روزنامه Independent نوشته باشد.

به اعتقاد این رسانه، Brand New Day بهترین فیلم لایو اکشن اسپایدرمن از زمان Spider-Man 2 ساخته سم ریمی است.

منتقدان این روزنامه معتقدند بازگرداندن اسپایدرمن به خیابان‌های نیویورک و فاصله گرفتن از نبردهای چندجهانی و فضایی، دقیقاً همان چیزی است که شخصیت پیتر پارکر به آن نیاز داشت.

آن‌ها همچنین تأکید کرده‌اند که حضور شخصیت‌های مهمان صرفاً برای فن‌سرویس نیست و هرکدام نقش مهمی در پیشبرد داستان دارند.

فضای متفاوت نسبت به آثار اخیر MCU

یکی دیگر از نکاتی که تقریباً در اکثر نقدها دیده می‌شود، تغییر لحن فیلم نسبت به آثار اخیر مارول است.

شوخی‌های همیشگی MCU کمتر شده‌اند، فضای داستان تاریک‌تر و جدی‌تر است و فیلم بیشتر روی احساسات و رشد شخصیت‌ها تمرکز می‌کند.

بسیاری از منتقدان این تغییر را یکی از مهم‌ترین دلایل موفقیت فیلم دانسته‌اند.

نقاط ضعف فیلم

با وجود استقبال گسترده منتقدان، تقریباً همه نقدها روی چند ایراد مشترک نیز تأکید کرده‌اند.

مهم‌ترین آن، استفاده بیش از حد از نبردهای عظیم CGI است.

روزنامه The Guardian در نقد خود می‌نویسد:

نبردهای CGI دیگر آن تازگی گذشته را ندارند. شهر دوباره مثل همیشه نابود می‌شود و فرمول مارول بیش از هر زمان دیگری به یک تغییر اساسی نیاز دارد

مجله Time نیز با وجود تمجید از داستان احساسی فیلم، معتقد است روایت بیش از حد شلوغ است.

به گفته این رسانه، تقریباً هر چند دقیقه یک اتفاق بزرگ، نبرد یا شخصیت جدید وارد داستان می‌شود و همین مسئله اجازه نمی‌دهد احساسات شخصیت‌ها به اندازه کافی در ذهن مخاطب جا بیفتد.

به اعتقاد منتقد مجله ی Time، اگر فیلم کمی آرام‌تر روایت می‌شد، تأثیر احساسی آن بسیار بیشتر بود.

اما یکی از تندترین نقدها را Rolling Stone منتشر کرده است.

این مجله معتقد است Brand New Day ایده‌های تازه زیادی ارائه نمی‌کند و همچنان بیش از اندازه به حضور شخصیت‌های مهمان و کمئوها وابسته است.

به باور Rolling Stone، تعداد زیاد شخصیت‌های مارول در برخی سکانس‌ها باعث می‌شود حتی خود اسپایدرمن نیز به شخصیت فرعی داستان تبدیل شود؛ مشکلی که در چند سال اخیر بارها در آثار MCU دیده شده است.

آیا مارول هنوز بلد است مخاطب را غافلگیر کند؟

یکی از نکات جالبی که Time Out به آن اشاره می‌کند، این است که مارول پس از Avengers: Endgame هنوز نتوانسته همان حس غافلگیری گذشته را دوباره خلق کند.

اگر به آثار سال‌های اخیر MCU نگاه کنیم، می‌بینیم مارول معمولاً برای ایجاد هیجان روی کمئوها و حضور شخصیت‌های محبوب حساب باز کرده است؛ از حضور Pietro Maximoff در WandaVision گرفته تا بازگشت Daredevil در Spider-Man: No Way Home.

اما تفاوت مهم اینجاست که در Endgame بزرگ‌ترین غافلگیری فیلم از دل خود داستان بیرون می‌آمد؛ لحظه‌ای که تونی استارک سنگ‌های ابدیت را از تانوس می‌گیرد و با فدا کردن جانش جهان را نجات می‌دهد.

در مقابل، آثاری مانند Deadpool & Wolverine با وجود سرگرم‌کننده بودن، بیشتر بر حضور شخصیت‌های مختلف تکیه داشتند تا پیچش‌های داستانی.

به نظر می‌رسد همین نگرانی اکنون درباره Avengers: Doomsday نیز وجود دارد؛ هرچند تفاوت اینجاست که شواهد فعلی نشان می‌دهند شخصیت‌های حاضر در آن فیلم صرفاً کمئوهای کوتاه نخواهند بود و احتمالاً نقش مهمی در روند داستان خواهند داشت.

در مجموع، Spider-Man: Brand New Day از نگاه اکثر منتقدان یکی از متفاوت‌ترین و پخته‌ترین آثار سال‌های اخیر مارول است؛ فیلمی که تمرکز خود را از نبردهای صرف ابرقهرمانی برداشته و بیشتر روی رشد شخصیت پیتر پارکر، تنهایی او و هزینه‌هایی که قهرمان بودن دارد متمرکز شده است.

البته ایرادهایی مانند شلوغ بودن روایت، استفاده بیش از حد از CGI و وابستگی نسبی به شخصیت‌های مهمان همچنان در نقدها دیده می‌شود.

با این حال، اگر واکنش منتقدان را ملاک قرار دهیم، به نظر می‌رسد مارول پس از چند سال فراز و نشیب، بالاخره قدمی جدی برای بازگرداندن کیفیت به دنیای سینمایی خود برداشته است.

اکنون باید منتظر ماند و دید Spider-Man: Brand New Day پس از اکران عمومی نیز می‌تواند رضایت مخاطبان را جلب کند یا بار دیگر اختلاف میان نظر منتقدان و تماشاگران تکرار خواهد شد.