آیا Phantom Blade Zero توانست بار سنگین سال‌ها انتظار را به دوش بکشد؟

بازی Phantom Blade Zero در ۲۸ و ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ توسط استودیوی چینی S-GAME برای PS5 و PC عرضه شد. این بازی، که با موتور Unreal Engine 5 ساخته شده، اکشن-نقش‌آفرینی با محوریت وو شیا (Wuxia)، ژانر کلاسیک رزمی چینی، است و پس از سال‌ها انتظار از نخستین نمایش آن، سرانجام به دست بازیکنان رسید. بازی با نمره‌ی ۸۸ از ۱۰۰ در متاکریتیک و ۸۹ از ۱۰۰ در اوپن کریتیک با برچسب Mighty، یکی از پرتحسین‌ترین عناوین اکشن سال ۲۰۲۶ لقب گرفت و از همان هفته نخست، به‌عنوان یکی از جدی‌ترین نامزدهای بازی سال مطرح شد.

داستان بازی، سول (Soul)، قاتلی نخبه از سازمانی رازآلود و قدرتمند به نام Order را دنبال می‌کند که پس از متهم شدن به قتل رهبر این فرقه، هدف شکار اعضای سابق خودش قرار می‌گیرد. او که با ضربه‌ای مرگبار به قلبش زخمی شده و با یک قلب آلوده دوباره زنده شده، تنها شصت‌وشش روز فرصت دارد تا هم علت واقعی این توطئه را کشف کند و هم راهی برای نجات جانش بیابد؛ سفری که در جهانی خیالی موسوم به دنیای فانتوم (Phantom World) روایت می‌شود.

داستان

روایت Phantom Blade Zero را باید پرمناقشه‌ترین و در عین حال پرحجم‌ترین بخش این بازی دانست. ساختار داستانی آن، با هشت پایان متفاوت بسته به تصمیمات بازیکن در کوئست‌های فرعی، و دنیایی غنی از دانسته‌های پس‌زمینه‌ای الهام‌گرفته از افسانه‌های رزمی چینی، به‌طور بالقوه جاه‌طلبانه و عمیق طراحی شده است. بسیاری از منتقدان، به ویژگی اصالت فرهنگی اثر، طراحی جهان و هویت منحصربه‌فرد شخصیت‌ها اشاره مثبت کرده‌اند.

با این حال، شکایت اصلی و پرتکرارترین انتقاد در تقریباً تمام بررسی‌های منتشرشده، دقیقاً به نحوه روایت این داستان بازمی‌گردد. اکثریت قریب‌به‌اتفاق منتقدان، خط زمانی بازی را گیج‌کننده، نامنسجم یا حتی غیرقابل‌پیگیری توصیف کرده‌اند؛ مشکلی که عمدتاً ناشی از پرش‌های مکرر میان بازه‌های زمانی مختلف، اصطلاحات تخصصی فراوان بدون زمینه‌چینی کافی، و اتکای سنگین بر یادداشت‌های پراکنده و ضبط‌های خاطره‌ای برای انتقال اطلاعات پس‌زمینه‌ای است. چند منتقد به‌طور مشخص اشاره کرده‌اند که ترکیب داستان اصلی از این قطعات پراکنده، به‌تدریج بیشتر شبیه یک وظیفه احساس می‌شود تا یک روایت لذت‌بخش. در میان بازخوردهای منتشرشده، نیمی از منتقدان این خط داستانی انتقام‌جویانه را جذاب و دارای پایانی قدرتمند توصیف کرده‌اند، در حالی که نیمی دیگر، آن را ضعیف‌ترین بخش کل تجربه می‌دانند؛ تقسیمی تقریباً مساوی که نشان می‌دهد برداشت از این داستان، به‌شدت به سلیقه شخصی بازیکن بستگی دارد.

گیمپلی

گیم‌پلی را باید بدون تردید، قلب تپنده و دلیل اصلی موفقیت بزرگ Phantom Blade Zero دانست. سیستم مبارزه بازی، که بر پایه هنرهای رزمی سنتی چینی طراحی شده، ترکیبی روان، سینمایی و بسیار متنوع از حملات، دفاع های دقیق و حرکات ترکیبی پیچیده ارائه می‌دهد؛ طیف گسترده‌ای از سلاح‌ها، هرکدام با سبک مبارزه کاملاً مجزا، امکان شخصی‌سازی عمیق سبک بازی را فراهم می‌کنند. طراحی نبردهای باس، که تقریباً بدون استثنا از سوی تمام منتقدان ستایش شده، به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین دستاوردهای بازی شناخته می‌شود؛ یکی از بررسی‌ها این بازی را از نظر احساس مبارزه، با تجربه‌ای همتراز Elden Ring و Street Fighter 6 مقایسه کرده است.

بازی، با وجود الهام آشکار از ساختار سولزلایک (مانند گزینه‌های دشواری متعدد با نام‌هایی چون Wayfarer، Pathbreaker، Hellwalker و 66 Days)، آگاهانه از این فرمول فاصله می‌گیرد: هیچ منبعی هنگام مرگ از دست نمی‌رود، دشمنان معمولی پس از کشته شدن دوباره ظاهر نمی‌شوند، و شکست در برابر یک باس، تنها به تکرار همان بخش از مرحله منجر می‌شود، نه بازگشت به نقطه‌ای دوردست. این طراحی دسترسی‌پذیرتر، از سوی بسیاری به‌عنوان تصمیمی هوشمندانه ستایش شده، در حالی که برخی دیگر آن را دلیلی برای کاهش تنش و پیامدهای واقعی مرگ می‌دانند.

با این حال، چند نقطه ضعف واقعی نیز در گیم‌پلی مطرح شده‌اند. برخلاف باس‌ها، دشمنان معمولی و تکرارشونده به‌عنوان یکنواخت و خسته‌کننده توصیف شده‌اند. سیستم اقتصادی پیشرفت بازی، موسوم به غبار بازمانده (Remnant Dust)، طبق برخی بررسی‌ها، در نیمه دوم بازی اثربخشی خود را تا حدی از دست می‌دهد. برخی باس‌های پایانی و مخفی نیز، با ترکیب سلامتی بسیار بالا و حملات شدید، جهش‌های ناگهانی و ناهماهنگ دشواری ایجاد می‌کنند که از سوی چند منتقد به‌طور مشخص نقد شده است. طول کلی بازی نیز، بین بیست‌وپنج تا سی ساعت برای خط اصلی، و چهل تا پنجاه ساعت با احتساب محتوای جانبی، گزارش شده است.

طراحی بصری و گرافیک

از نظر بصری، Phantom Blade Zero دستاوردی خیره‌کننده محسوب می‌شود؛ طراحی هنری دنیای فانتوم، با ترکیبی از معماری سنتی چینی، جلوه‌های بصری فانتزی تاریک و کارگردانی صحنه‌های مبارزه در حد استانداردهای سینمایی، از سوی تقریباً تمام منابع ستایش شده است. کیفیت انیمیشن، به‌ویژه در حرکات رزمی و دفاع ها، به‌طور مستقیم در خدمت احساس فوق‌العاده مبارزات قرار دارد و یکی از دلایل اصلی تحسین گسترده این بازی محسوب می‌شود.

با این حال، از نظر فنی، بازی با مشکلات واقعی و مستندی همراه بوده که در گزارش‌های متعدد تکرار شده‌اند. نسخه PC، به‌ویژه، با ناپایداری قابل‌توجهی روبه‌رو بوده؛ حتی روی سخت‌افزار قدرتمند (مانند کارت‌های گرافیک رده‌بالا)، برخی بررسی‌ها از لگ‌های شدید، بافت‌های گم‌شده، ناهماهنگی صدا و حتی کرش‌های مکرر گزارش داده‌اند؛ فعال‌سازی Ray Tracing نیز افت محسوس عملکرد ایجاد می‌کند و حالت Path Tracing در برخی آزمایش‌ها، فریم را تا حدود سی فریم بر ثانیه کاهش داده است. نسخه PS5، به‌طور کلی باثبات‌تر گزارش شده و در حالت Performance روی اکثر سخت‌افزار به شصت فریم بر ثانیه نزدیک می‌ماند، اما حتی این نسخه نیز در برخی مناطق بارانی و طی برخی نبردهای باس، افت نرخ فریم را تجربه می‌کند؛ نسخه PS5 Pro، با گزینه‌های گرافیکی بیشتر، باثبات‌ترین تجربه کنسولی را ارائه می‌دهد. پشتیبانی از Steam Deck نیز، طبق چندین گزارش، در وضعیت مطلوبی قرار ندارد.

بازی Phantom Blade Zero را باید اثری دانست که در هسته اصلی خود، یعنی سیستم مبارزه و طراحی نبردهای باس، به‌طور قطع یکی از برترین تجربه‌های اکشن سال‌های اخیر را ارائه می‌دهد؛ دستاوردی که S-GAME را در کنار سازندگان برتر این ژانر قرار می‌دهد. با این حال، روایت گیج‌کننده و پراکنده، همراه با مشکلات فنی واقعی و مستند، به‌ویژه در نسخه PC، نشان می‌دهند این بازی، با وجود تحسین گسترده، بی‌نقص نیست؛ شکافی که تقریباً در تمام نقدهای تخصصی، صرف‌نظر از نمره نهایی آن‌ها، به‌طور مشترک اشاره شده است.