شاهکار جدید Remedy با نام Alan Wake II

بازی Alan Wake II در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ توسط استودیوی فنلاندی Remedy Entertainment و با انتشار Epic Games Publishing برای PS5، Xbox Series X/S و PC عرضه شد. این بازی، دنباله مستقیم Alan Wake (۲۰۱۰) است که پس از سیزده سال انتظار، سرانجام منتشر شد؛ فاصله‌ای طولانی که در آن، Remedy با ساخت Quantum Break و Control، به‌تدریج زبان بصری و روایی خود را برای این بازگشت بزرگ آماده کرد. Alan Wake II با نمره‌ی ۸۹ از ۱۰۰ در متاکریتیک و برچسب تحسین‌برانگیز فراگیر، یکی از بالاترین امتیازهای سال ۲۰۲۳ را کسب کرد؛ نشریاتی چون GameSpot و Push Square نمره کامل به آن دادند و آن را بهترین اثر Remedy تا به امروز توصیف کردند.

داستان

داستان بازی، برخلاف نسخه نخست، دو شخصیت قابل‌بازی دارد. ساگا اندرسون (Saga Anderson)، مأمور کاربلد اف‌بی‌آی، برای بررسی یک سلسله قتل آیینی در برایت فالز (Bright Falls) اعزام می‌شود و به‌تدریج درمی‌یابد این پرونده، به‌طرزی غیرممکن، با صفحاتی از یک داستان ترسناک که به واقعیت تبدیل می‌شود، گره خورده است. هم‌زمان، آلن ویک (Alan Wake)، که سیزده سال در بُعدی تاریک و کابوس‌وار به نام مکان تاریک (Dark Place) گرفتار مانده، تلاش می‌کند با بازنویسی واقعیت از طریق نوشته‌هایش، راهی برای فرار بیابد.

روایت Alan Wake II را باید یکی از جاه‌طلبانه‌ترین و در عین حال موفق‌ترین داستان‌گویی‌های تاریخ Remedy دانست. ساختار دو شخصیته بازی، که میان تحقیقات پلیسی و واقع‌گرایانه ساگا در برایت فالز و فروپاشی روان‌شناختی آلن در مکان تاریک در نوسان است، تضادی هوشمندانه می‌سازد که به‌گفته یکی از منتقدان، بازی را به یک شاهکار چندرسانه‌ای و فرا-متنی منحصربه‌فرد تبدیل کرده است. مکانیزم مکان ذهن (Mind Place) ساگا، که به او امکان می‌دهد شواهد را روی یک تخته کارآگاهی مجازی به هم متصل کند، و اتاق نویسنده (Writer's Room) آلن، که واقعیت را از طریق بازنویسی صحنه‌ها تغییر می‌دهد، هر دو به‌خوبی در خدمت هویت هر شخصیت قرار می‌گیرند.

بسیاری از منتقدان، بخش‌های ساگا را قوی‌ترین جنبه داستان دانسته‌اند؛ صداپیشگی ملانی لیبرد (Melanie Liburd) در این نقش، به‌طور گسترده ستایش شده است. با این حال، باید صادقانه اشاره کرد که بازخورد بخشی از بازیکنان و حتی چند منتقد، نسبت به بخش‌های مربوط به آلن، دوگانه بوده است؛ برخی بازخوردهای کاربری به‌طنز اشاره کرده‌اند که باید نام بازی را به ساگا اندرسون، با حضور آلن ویک تغییر داد، چرا که بخش قابل‌توجهی از زمان بازی را باید در نقش ساگا سپری کرد. مشکل دیگری که چند برریسی به آن اشاره کرده‌اند، پایان نسبتاً ناگهانی و فشرده داستان است که پس از ساعات طولانی مقدمه‌چینی، احساس می‌شود به‌سرعت به پایان می‌رسد.

گیمپلی

مهم‌ترین تغییر گیم‌پلی Alan Wake II، فاصله‌گیری آگاهانه از ساختار اکشن-محور نسخه نخست و حرکت کامل به سمت ژانر وحشت بقا (Survival Horror) است؛ تغییری که به‌گفته چند منتقد، الهام آشکاری از بازسازی‌های اخیر Resident Evil گرفته است. مدیریت منابع محدود (مهمات، باتری، آیتم‌های شفابخش)، اتاق‌های امن برای ذخیره و مدیریت موجودی، و تمرکز بر تنش به‌جای اکشن پیوسته، این نسخه را از نظر هویت گیم‌پلی، کاملاً متفاوت از خود می‌سازد. مکانیزم نور در برابر تاریکی، میراث نسخه نخست، همچنان حفظ شده و با افزودن سلاح‌ها و ابزارهای تازه برای هر دو شخصیت، عمق بیشتری یافته است.

با این حال، رایج‌ترین انتقاد، به ریتم کند بازی بازمی‌گردد. چندین منتقد، به‌ویژه درباره ساعات آغازین، به کمبود محسوس اکشن اشاره کرده‌اند؛ یکی از بررسی‌ها نوشته است که می‌توان کل Resident Evil 2 را در زمانی که طول می‌کشد تا داستان Alan Wake II واقعاً آغاز شود، به پایان رساند. بخش‌های پازل اتاق نویسنده آلن نیز، از سوی برخی به‌عنوان عاملی که به‌طور مکرر ریتم بازی را قطع می‌کند، نقد شده‌اند. نکته فنی مهم دیگر، الزامات سخت‌افزاری بسیار سنگین نسخه PC است؛ عبارتی که یکی از منتقدان با لحنی طنزآمیز اما واقعی، این‌گونه بیان کرده که «چرا برای اجرای این بازی به یک ابررایانه نیاز دارم؟!» با این حال، زمان بارگذاری بسیار کوتاه بازی، به‌خصوص در نسخه‌های نسل جدید، از سوی چند بررسی به‌عنوان نکته مثبت قابل‌توجه ذکر شده است.

طراحی بصری و گرافیک

از نظر بصری، Alan Wake II را باید یکی از خیره‌کننده‌ترین و فنی‌ترین دستاوردهای نسل کنونی کنسول‌ها دانست. یکی از منتقدان به‌سادگی نوشته است که بازی فوق‌العاده زیبا به نظر می‌رسد، حتی در لحظاتی که سایر جنبه‌های آن کم‌رنگ می‌شوند. استفاده از فناوری ضبط حرکت کامل بدن (Full Performance Capture) برای صحنه‌های سینمایی، ترکیب خلاقانه فیلم‌برداری زنده با گرافیک بازی در صحنه‌های مکان تاریک، و طراحی اتمسفریک برایت فالز با باران مداوم و جنگل‌های مه‌آلود، همگی سطحی از کیفیت بصری و کارگردانی سینمایی را ارائه می‌دهند که به‌ندرت در بازی‌های دیگر دیده می‌شود.

موسیقی و طراحی صدا نیز، با همکاری هنرمندان واقعی و قطعات اصیل، در ادامه سنت نسخه نخست، تجربه‌ای به‌شدت غنی از نظر شنیداری می‌سازند. از نظر فنی، در کنار الزامات سخت‌افزاری سنگین که در بخش گیم‌پلی ذکر شد، چند منتقد به مشکلات عملکردی جزئی در نسخه‌های کنسولی، به‌ویژه افت نرخ فریم در برخی صحنه‌های پرجزئیات، اشاره کرده‌اند؛ هرچند این مشکلات، در مقایسه با دستاورد کلی بصری بازی، تأثیر محدودی بر ارزیابی نهایی منتقدان داشتند.

بازی Alan Wake II پس از سیزده سال، سرانجام توانست دقیقاً همان بازی‌ای را باشد کهباید میبود. گذار جسورانه از اکشن به وحشت بقا، ساختار دوشخصیته هوشمندانه، و دستاورد بصری و روایی خیره‌کننده، این بازی را به یکی از مهم‌ترین عناوین سال ۲۰۲۳ و یکی از بهترین آثار کل تاریخ ژانر وحشت روان‌شناختی تبدیل کرده‌اند. با این حال، ریتم کند آغازین، توزیع نامتوازن میان دو شخصیت، و الزامات سخت‌افزاری سنگین، کاستی‌هایی واقعی هستند که حتی در میان این سطح از ستایش تقریباً فراگیر، باید در نظر گرفته شوند.