شاهکار جدید Rockstar

بازی Red Dead Redemption 2 در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۸ توسط Rockstar Games برای PS4 و Xbox One عرضه شد؛ نسخه PC آن در ۵ نوامبر ۲۰۱۹ و نسخه Stadia در ۱۹ نوامبر همان سال منتشر شد. این بازی پیش‌درآمدی بر Red Dead Redemption است. توسعه آن بیش از هشت سال طول کشید، تمام استودیوهای Rockstar را در یک تیم بزرگ گرد هم آورد و آن را به یکی از پرهزینه‌ترین بازی‌های تاریخ تبدیل کرد. Red Dead Redemption 2 با نمره‌ی ۹۷ از ۱۰۰ در متاکریتیک به یکی از بالاترین امتیازهای نسل هشتم رسید، در آخر هفته نخست ۷۲۵ میلیون دلار فروش کرد و ظرف هشت روز، از کل فروش دوران زندگی نسخه نخست پیشی گرفت. طبق آخرین گزارش‌ها، فروش آن از ۷۹ میلیون نسخه گذشته و بر اساس برخی برآوردها به ۸۵ میلیون نیز رسیده است.

داستان بازی در سال ۱۸۹۹ و در دوران افول غرب وحشی روایت می‌شود. پس از شکست سرقت از یک کشتی در شهر بلک‌واتر (Blackwater)، باند داچ ون در لیند (Dutch van der Linde) ناچار می‌شود از آن منطقه بگریزد و در حالی که قانون و شکارچیان جایزه در تعقیب آن‌ها هستند، از ایالتی به ایالت دیگر، پناه می‌گیرد. بازیکن در نقش آرتور مورگان (Arthur Morgan)، دست‌راست داچ و یکی از قدیمی‌ترین اعضای باند، این سفر را تجربه می‌کند؛ سفری که در نهایت به جان مارستون (John Marston)، قهرمان Red Dead Redemption، ختم می‌شود.

داستان

روایت Red Dead Redemption 2 را باید یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای داستان‌گویی در تاریخ بازی‌های ویدئویی دانست. نکته اول، انتخاب آگاهانه ساختاری است که از همان ابتدا پایانش را می‌دانیم: از آنجا که این بازی پیش‌درآمد نسخه نخست است و سرنوشت داچ و باند او برای بسیاری روشن است، تمرکز روایت از چه اتفاقی افتاد به چگونه اتفاق افتاد منتقل می‌شود. به همین دلیل، داستان فاقد یک هدف بزرگ و واحد است و عمدتاً از رشته‌ای از لحظات شخصیتی تشکیل شده که بازیکن آن‌ها را با ریتمی آرام و در زمان خودش تجربه می‌کند. محور اصلی این روایت، رابطه آرتور و داچ است؛ پیوندی که یکی از منتقدان آن را بهترین کار شخصیت‌پردازی Rockstar تا آن زمان توصیف کرد و با فروپاشی تدریجی رهبر باند، کشمکش میان وفاداری و عقل سلیم را در آرتور پررنگ می‌کند.

آرتور مورگان، با صداپیشگی راجر کلارک (Roger Clark)، به‌عنوان یکی از بهترین قهرمانان تاریخ بازی‌ها شناخته می‌شود. دن هوسر (Dan Houser)، نویسنده اصلی بازی، آگاهانه تلاش کرد کلیشه قهرمانی را که در ابتدا ضعیف است و به‌تدریج قوی می‌شود، وارونه کند؛ آرتور از همان ابتدا مردی سخت‌جان و بی‌رحم است، اما در طول داستان، شاهد فروپاشی جهان‌بینی خود می‌شود. سیستم شرافت(Honor)، که تصمیم‌های اخلاقی بازیکن را ثبت می‌کند، تنها یک نماد تزئینی نیست و به‌طور مستقیم بر شخصیت آرتور، نحوه واکنش دیگران به او و در نهایت، فرجام او تأثیر می‌گذارد؛ پایان بازی بسته به میزان شرافت بازیکن، دو مسیر کاملاً متفاوت دارد، و هر دو، به‌گفته منتقدان و بازیکنان، به‌شدت تأثیرگذار هستند. اعضای دیگر باند، از جمله هوزیا متیوز (Hosea Matthews)، سیدی ادلر (Sadie Adler)، چارلز اسمیت (Charles Smith) و مایکا بل (Micah Bell)، همگی شخصیت‌هایی چندبعدی هستند که اغلب با گفت‌وگوهای ساده و درون اردوگاه، عمق پیدا می‌کنند. اردوگاه باند، که بازیکن می‌تواند در آن با شخصیت‌ها حرف بزند، به آن‌ها کمک کند و ببیند روابطشان چگونه تغییر می‌کند، نقشی مرکزی در این حس خانوادگی دارد.

با این حال، برخی از بازیکنان معتقدند ریتم بازی بسیار آهسته است؛ بخش‌هایی از بازی، از سفرهای طولانی با اسب تا گفت‌وگوهای ممتد، برای برخی بازیکنان خسته‌کننده است و شاید این سبک را نپسندند. دومین مورد بازی، ساختار مأموریت‌ها است؛ در حالی که جهان بازی بسیار آزاد به نظر می‌رسد، مأموریت‌های اصلی به‌طرز غیرمنتظره‌ای خطی، از پیش نوشته‌شده و محدودکننده هستند و حتی انحراف‌های جزئی از مسیر مورد نظر بازی می‌تواند به شکست مأموریت منجر شود؛ ایرادی که حتی در میان نقدهای بسیار مثبت نیز تکرار شده است.

گیمپلی

گیم‌پلی Red Dead Redemption 2 را باید واقع گرایانه ترین گیمپلی ها دانست. فلسفه طراحی آن، به‌جای تمرکز بر اکشن سریع، بر شبیه‌سازی زندگی در غرب وحشی استوار است: بازیکن باید شخصیت خود را غذا بدهد، لباس مناسب هوا بپوشد، اسلحه‌هایش را تمیز نگه دارد، موی سر و ریش آرتور به‌تدریج رشد می‌کند و حتی اسب او، با افزایش صمیمیت، واکنش‌های متفاوتی نشان می‌دهد. شکار و پوست‌کنی حیوانات، کیفیت پوست و گوشت را بر اساس شیوه کشتن تعیین می‌کند؛ ماهیگیری، پوکر، دومینو و مأموریت‌های تصادفی با غریبه‌ها، دنیای بازی را به‌شدت زنده و متنوع می‌سازند؛ و اردوگاه باند نیازمند مدیریت منابعی مانند غذا، مهمات و پول است. مکانیزم Deadeye، که زمان را کند می‌کند و امکان نشانه‌گیری دقیق چند هدف را می‌دهد، تیراندازی را سینمایی می‌کند و جهان بازی، تقریباً در هر گوشه‌اش، رویدادهای پویا و غیرقابل‌پیش‌بینی دارد.

اما همین سطح از جزئیات باعث یک نفد مکرر در بازی شده. تقریباً تمام منتقدان معتقد اند که کنترل‌های بازی، سنگین، کند و بیش‌ازحد پیچیده اشاره کرده‌اند؛ تقریباً هر دکمه چند کاربرد دارد و پیام‌های متنی مداوم، عمل‌های ممکن را به بازیکن یادآوری می‌کنند. نتیجه، لحظات متعددی است که بازیکن ناخواسته به کسی شلیک می‌کند، هنگام پیاده شدن اسب به درخت می‌خورد، یا به‌جای صحبت کردن، به شخصیتی حمله می‌کند. در نسخه کنسولی در زمان عرضه، امکان تغییر دکمه‌ها نیز وجود نداشت. برخی بازبینی‌ها این کندی را عمدی و در راستای حس وزن و واقع‌گرایی دانسته‌اند، اما بسیاری آن را پس از سال‌ها بازی‌های سریع‌تر، ناراحت‌کننده و غیرطبیعی توصیف کرده‌اند. انیمیشن‌های طولانی، مانند غارت اجساد یا کار با پوست حیوانات، و بخش‌هایی از نقشه که امکان دویدن در آن وجود ندارد، همچنین برای برخی، ریتم بازی را بیش‌ازحد کند می‌کنند. حتی سیستم سفر سریع، با وجود قابلیت‌هایش، به‌گفته برخی بازیکنان، بازگشت از مقصد را همچنان زمان‌بر می‌کند.

بخش آنلاین نیز ماجرایی جداگانه دارد. Red Dead Online حدود یک ماه پس از عرضه به‌صورت بتا راه‌اندازی شد و در ابتدا با استقبال خوبی همراه بود، اما به‌دلیل پشتیبانی ضعیف پس از عرضه و درآمد بسیار کمتر نسبت به GTA Online، به‌تدریج به حاشیه رفت. در ژوئیه ۲۰۲۲، Rockstar رسماً اعلام کرد که دیگر بسته‌های بزرگ محتوایی برای آن منتشر نخواهد کرد تا منابع خود را به GTA بعدی اختصاص دهد؛ تصمیمی که با اعتراض گسترده طرفداران، از جمله حضور نمادین آن‌ها با لباس دلقک در سرورها، روبه‌رو شد. در ژوئیه ۲۰۲۵ نیز یک به‌روزرسانی رایگان غافلگیرکننده، بدون هیچ هشدار قبلی، به این حالت اضافه شد؛ اتفاقی که برخی را به ادامه حمایت امیدوار کرد. نکته قابل توجه دیگر، نبود هرگونه بسته الحاقی داستانی برای حالت تک‌نفره است؛ بسیاری از طرفداران، که انتظار چیزی شبیه Undead Nightmare نسخه نخست را داشتند، از این بابت ناامید شدند.

طراحی بصری و گرافیک

از نظر بصری، Red Dead Redemption 2 را باید یکی از چشمگیرترین دستاوردهای فنی و هنری در تاریخ بازی‌های ویدئویی دانست؛ اثری که حتی پس از گذشت چندین سال، همچنان معیار مقایسه برای جهان‌های باز جدید است. جهان بازی، که از قله‌های برفی کوهستان‌های شمالی تا باتلاق‌های مرطوب جنوبی، دشت‌های وسیع و شهر پرجنب‌وجوش سنت دنیس (Saint Denis) گسترده شده، تنوع محیطی بی‌نظیری دارد. مه، توفان، غروب‌های سرخ، برف‌های ماندگار که زیر پای آرتور فرو می‌روند، و حیات‌وحش با رفتار طبیعی، همگی جهانی به‌شدت باورپذیر و زنده می‌سازند. جزئیات مدل شخصیت‌ها، حرکات صورت، و انیمیشن‌های فراوان، از جمله رفتار شخصیت‌های غیرقابل‌بازی هنگام غارت یا تعامل، به آن حسی سینمایی می‌بخشند. موسیقی متن، با همکاری وودی جکسون (Woody Jackson) و آثار هنرمندانی چون D'Angelo و Daniel Lanois، با تغییر پویا بر اساس رخدادهای بازی، یکی از احساسی‌ترین مجموعه‌های صوتی بازی‌های ویدئویی است.

اما این شکوه بصری، بهایی داشت. توسعه بازی بیش از هشت سال طول کشید و گزارش‌ها حاکی از آن بود که این کار، با هفته‌های کاری صد ساعته و اضافه‌کاری اجباری و بدون پرداخت همراه بود؛ ماجرایی که پس از ادعاهای دن هوسر درباره ساعات کاری استودیو، به یکی از داغ‌ترین مباحث صنعت درباره شرایط کاری در بازی‌سازی تبدیل شد. از نظر فنی نیز مسیر انتشار بازی ناهموار بود: نسخه PC یک سال پس از کنسول‌ها، با نیاز به Rockstar Games Launcher منتشر شد و بر اساس گزارش‌ها، با شروعی نه‌چندان موفق در Steam همراه بود. همچنین، بازی تاکنون نسخه بومی PS5 دریافت نکرده است؛ موضوعی که طرفداران بارها درباره آن گله کرده‌اند.

بازی Red Dead Redemption 2 را باید کامل ترین و از نظر روایی ژرف‌ترین تلاش Rockstar Games در تاریخ این شرکت دانست؛ اثری که با خلق آرتور مورگان، رابطه تراژیک او با داچ و جهانی بی‌نظیر از نظر جزئیات و زیبایی، استانداردی تازه برای داستان‌گویی در جهان‌های باز تعریف کرد. اما همین جاه‌طلبی، قیمتی داشت: کنترل‌های سنگین، ریتم بسیار آهسته، مأموریت‌های خطی در جهانی که وعده آزادی می‌داد، رها شدن Red Dead Online، و شرایط کاری سنگینی که به ساخت آن منجر شد.